پروردگارا:

دلم گرفته و دوست دارم مثل ابرهای بهاری  گریه کنم و اشک بریزم

یا یه دل خسته و غمگین  و دلشکسته از  زمونه

به  خاطر بی مهر ی هاش

به خاطر همه چیز و همه کس دلم گرفته

اخه  چرا من !؟

مگه من  چه گناهی مرتکب شد ه ام  که زمونه اینقدر ازارم داد!؟

باز هم در خلوت تنهایی هام  و بی کسی هام به تنها معبودم  پناه می برم

و از  او برای ادامه زندگی ام کمک می خواهم

می خواهم که به حرفهای دلم گوش بده و تسلی خاطرم باشه

تنها اونه که همیشه شنوای  راز های دلمه و هیچگاه خسته نمی شه

خداوندا:

با تو سخن می گویم....تویی که محرم تمام اسرارم بوده و هستی

خدایا نمی دانم  چرا تو این دنیا همه چی فانیه!!

دنیا برام مثل یه  قفسه که  پرنده ای توی اون گرفتاره و از غم دوری

و جدایی از  دوستانش  دیگه ترانه نمی خونه

دیگر شقایق برایم معنی عشق را ندارد

دیگر همه چیز برایم  بی معناست

می خواهم فقط با تو سخن بگویم که همیشه و همه جا پشتیبان من بوده ای

و همدل و همراز زندگی ام

خدایا تو را عاشقانه و عارفانه می پرستم 

چون هر گاه در عمق نگاهم به تو می اندیشم  ارام  می گیرم

خدایا .......نا امیدم   نکن !حرف آخر

 نوشتم با برگ گندوم فراموشم مکن با حرف مردم

 تقدیم به تو؟

" به یاد تو "